Rayne: Pretoria se eksentrieke baanbreker

Die eksentrieke baanbreker, Rayne, is daarop uit om die Afrikaanse musiekbedryf uit sy fondamente te skud met sy ambisieuse loopbaan.

Rayne is aangewys as Beste Nuweling, Beste lewendige uitvoerende kunstenaar en Beste musiekvideo vir sy debuut-enkelsnit “Laat dit reën” by die 2021 Indie-Afrikaanse toekennings.

Die Centurion-gebore kunstenaar is meer as net ’n sanger – hy is ’n liriekskrywer, musikant, teater-akteur en sierskaatser met ’n passie vir sosiale kwessies soos trauma, geestesgesondheid, drome, fantasieë en begeertes.

“Hy kan enige plek inspirasie vind, van ’n eenvoudige gesprek tot hartverskeurende wêreldgebeure. “Soos met ‘Laat dit reën’, is dit die toestand van die wêreld wat my dwing om my gedagtes en emosies op papier te plaas,” sê hy.

Daar word gesê dat Rayne is soos ’n Gautengse donderstorm na ’n lang droogte. Alhoewel sy musiek jou sal laat dans, is sy lirieke interessant en diep, en kontrasterend teenoor wat verwag word van sy genre. Met sy nuwe enkelsnit “Lugkasteel” wil hy wys dat hy ’n groot impak op Afrikaanse musiek kan maak en nie onderskat moet word nie.

“Lugkasteel” is ’n elektroniese popdansliedjie wat op verskeie maniere geïnterpreteer kan word. Rayne sê dat hy die liedjie geskryf het uit die oogpunt van ’n tiener wat vasgevang is in ’n gebroke gesin; hoe iemand vasgevang kan voel in die traumas van hul verlede waar dit moeilik kan wees om te ontsnap.

Rayne het met Rekord gesels oor sy siening oor hoekom hy gekies het om grense te verbreek met sy verfrissende benadering tot musiek.

In ’n wêreld van musiek wat alte dikwels eendimensioneel is, hoekom kies jy om soveel oor ernstige gesprekke in jou musiek aan te pak?

Ek glo dit is omdat ek geneig is om musiek as ’n kunsvorm te sien. En een van my gunstelinggesegdes is dat jy perspektief nodig het om ’n kunstenaar te wees. So vir my is my musiek ’n manier om my innerlike gedagtes en emosies uit te druk. En om moeilike en soms ernstige onderwerpe op ’n kreatiewe en artistieke manier te verken. Die waarheid maak minder seer as dit abstrak en ’n bietjie verfraai is, so ek voel dat dit ’n goeie manier vir my is om my eie trauma en ervarings te hanteer terwyl ek hopelik ander mense help om dieselfde te doen.

Jou debuut “Laat dit weer” was ’n reusesukses wat vir jou ’n aantal toekennings besorg het, hoe het jy “Lugkasteel” benader om hopelik dieselfde reaksie te kry?

Om eerlik te wees, ek jaag nie sukses nie, alhoewel dit altyd iets is waaraan ek dink wanneer ek ’n liedjie maak, is dit nie my hooffokus nie. Ek glo daarin om ’n boodskap oor my kuns te plaas, en om mense hopelik daarmee te laat vereenselwig, of dit nou ’n duisend mense is of net een persoon in hul kamer om 02:00.

Soos Afrikaanse musiek gaan, het jy gesê dat jy hoop jy kan ’n bietjie die dialoog oor sosiale kwessies oopmaak en die Afrikaanse musiekbedryf kan diversifiseer. Wat het jou geïnspireer om dit te verken?

Ek het nog altyd aan die Afrikaanse toneel as taamlik konserwatief gedink, en daarom het ek nooit regtig gesien hoe ek daarin hoort nie. Ek het egter tydens die grenstydperk ’n mate van selfrefleksie gehad waar ek besef het dat as ek hierdie uitkyk het, dan het baie ander mense dit beslis ook. Ek het dus besluit dat in plaas daarvan om daardie deel van myself te verwerp en daarvan weg te hardloop, kan ek probeer om dit in die oë te kyk, dit my eie te maak, en hopelik ’n positiewe verandering te bring, terwyl ek terselfdertyd ’n deel van my genees wat ek dink soort van vooraf verwerp gevoel, as dit sin maak.

Ek wil ook hopelik iets nuuts na die Afrikaanse musiekbedryf bring – my musiek is divers en ek wil hê meer mense moet voel hulle hoort iewers. Ek wou oorspronklik net op Engelse musiek fokus, maar nadat ek my opsies en doelwitte heroorweeg het, het ek besef dat ek groter hoogtes in die Afrikaanse musiekbedryf kan bereik – veral wat diversiteit en sosiale kwessies betref.

Hoe wil jy hê moet jou loopbaan lyk oor ’n paar jaar met so ’n diverse toetrede tot die vermaaklikheidsbedryf?

Om eerlik te wees, dit is moeilik om te sê. Ek is regtig ’n “bestaan in die grys area” tipe persoon, so ek is geneig om my nie te verbind tot een ideaal nie. My droom sou egter wees om ruimte te skep vir meer diversiteit, kreatiwiteit en artistieke vryheid op die Afrikaanse musiektoneel. Verder wil ek uitbrei na Engelse musiek, dit is eintlik waar ek begin het as dit by skryf kom, en deur dit te doen, kan ek hopelik ’n meer universele mark met my musiek betree.

Rayne is eksentriek, kunssinnig en buite die boks, verskuif altyd grense, maar hy is ook plat op die aarde en bedagsaam, en ’n bietjie van ’n bleeksiel, en beskou homself as ’n Ravenclaw House-lid van die Harry Potter-wêreld.

“As ek nie by die musiekbedryf betrokke was nie, sou ek tien teen een ’n akteur of selfs ’n regisseur geword het. Ek het in ’n stadium ook daarvan gedroom om ’n professionele sierskaatser te word.”

Rayne se musiek word geïnspireer deur kunstenaars soos Lady Gaga, Prince, Pink en Stray Kids, wat alles bewys het jy hoef nie konvensioneel te wees om wêreldveranderende kuns te maak nie.

“Hulle is almal idealiste wat ’n verskil in die samelewing wou maak. Hulle was nie bang om kanse te waag en iets nuuts te probeer nie.”

LEES OOK: Victor Bravo sien uit na die feestyd

Het jy dalk meer inligting rakende dié storie? Stuur gerus vir ons ‘n epos na editorial@rekord.co.za of skakel ons by 083-625-4114.

Vir jou daaglikse gratis gemeenskapsnuus, besoek Rekord se webwerf: Rekord

Besoek ook ons Facebook, Twitter en Instagram blaaie.