Ouma Marie vier 100 jaar van ’n doelgerigte lewe

In die stil strate van Doornpoort woon ’n buitengewone vrou wat op 16 September haar honderdste verjaardag vier.

Maria Magdalena Brits is nie net ’n eeu oud nie, maar sy is ook vir talle ’n lewende voorbeeld van geloof, hoop en onwrikbare menslikheid.

“My vriende noem my Marie, en my familie noem my Ouma,’ vertel sy met ’n sagte glimlag, haar oë blink van herinneringe en wysheid. “Ek is in 1925 in Germiston gebore. Elke jaar was ’n seën. Ek hoop my reis inspireer ander om in God te vertrou, hul geliefdes te koester, en met ’n doel te leef.”

Ouma Marie het haar vroeë jare deurgebring in die klaskamers van St. Catherine’s Convent in Germiston. Daar is sy nie net geleer hoe om te lees en te skryf nie, maar ook hoe om met waardigheid en medemenslikheid te leef.

“Een herinnering wat ek baie liefhet, is toe ’n non vir my gesê het: ‘Dit maak nie saak hoeveel grade jy in jou lewe behaal nie; dis jou waardes en moraliteit wat jou ’n goeie mens maak’.”

Hierdie woorde het soos ’n goue draad deur die weefwerk van haar lewe geloop: die leuse was altyd teenwoordig en rigtinggewend.

Volgens Brits definieer haar onwankelbare geloof haar.

“Die hoogtepunt van my lewe was die dag toe ek my hart vir God gegee het.”

Dié oomblik het haar anker geword deur oorlogsjare, verlies, vreugde en diens.

Haar pad was nie altyd maklik nie.

As jong vrou het sy gedroom om ’n wetenskaplike te wees, maar destyds was hierdie beroepspad nie maklik beskikbaar vir vroue nie.

Maar die lewe het ’n ander deur aan hierdie ondernemende mens gewys.

“Een dag het my bestuurder gevra wat ek regtig wou doen. Ek het gesê: ‘Ek wil ’n wetenskaplike wees.’ Die volgende week het hy my laat weet ek kan in Maatskaplike Werk gaan studeer.”

Dit was ’n keerpunt en sy het hierdie roeping met toewyding aanvaar.

Haar loopbaan as maatskaplike werker het haar in kontak gebring met mense in nood, asook met haar eie innerlike krag.

“Kinders het altyd prioriteit gehad vir my. Om vir hulle ’n helpende hand te gee was vir my een van die grootste dade van liefde en diens.”

In Alberton het sy haar grootste bydrae gelewer aan Amcare, ’n nie-winsgewende welsynsorganisasie. By die organisasie het sy ’n verskil gemaak, lewens verander, en harte aangeraak.

“Ek wil onthou word vir die waarde wat ek by Amcare gevoeg het, en vir die vriendelikheid wat ek aan ander gewys het.”

Haar lewe is deurspek met oomblikke van eenvoudige, opregte dankbaarheid. Sy onthou die Karoo se vyebome, en Kersliedere in haar kleintyd tydens Kerstyd.

“Ek het nog altyd ’n diep band met die natuur gevoel.”

Sy sê alhoewel haar liggaam wel effens broser is (haar hande pyn soms, haar oë sien nie meer so goed nie, en haar beweging is stadiger), is haar gees sterk.

“Ek bly dankbaar vir elke dag en probeer steeds met vreugde en ’n doel leef.”

Sy vertel trots van haar familie. “Ek het drie wonderlike kinders. My dogter Theresa is getroud met Kevin Bennett, en hulle het twee kinders: Quintin en Chantelle. My seun Werner is getroud met Magda en het ’n dogter, Monique. My seun Kobus en sy lewensmaat, Celeste, het twee kinders: Marelize en Jaques.”

Haar geliefde eggenoot, Jacobus Brits, is in 2018 oorlede. Sy leef met dankbaarheid vir die gesin wat hulle saam opgebou het.

Wat hou haar aan die gang?

“Ek glo dit is geloof, liefde en hoop wat mense dra. Om op God te vertrou, vir ander om te gee, en vreugde in die eenvoudige seëninge te vind.”

Sy bly geïnteresseerd in die wêreld. Nie uit nuuskierigheid nie, maar uit doelbewuste betrokkenheid.

“Ek luister baie nuus. Ek wil weet wat in die wêreld gebeur. En ek bly betrokke by my kinders en kleinkinders se lewens want hulle bring my groot vreugde.”

Het jy dalk meer inligting rakende dié storie? 

Stuur gerus vir ons ‘n epos na  bennittb@rekord.co.za of skakel ons by 083-625-4114.

Vir jou daaglikse gratis gemeenskapsnuus, besoek Rekord se webwerf: Rekord

Besoek ook ons Facebook, Twitter en Instagram en TikTok.