Vir jare was dwelms, verlies en verkeerde keuses deel van Johan Reyneke se lewe. Hy het mense wat vir hom omgegee het, verloor, twee keer ’n oordosis oorleef en op ’n stadium saam met sy oudste broer in ’n afgebrande huis gewoon.

Maar vandag vertel Johan ’n ander storie. Een van tweede kanse, vergifnis, geloof en die mense wat geweier het om op te gee.

Dit is nou een jaar en tien maande sedert ’n ernstige ongeluk ’n keerpunt in sy lewe geword het. Ná die ongeluk is Johan op die toneel in hegtenis geneem en na die polisiestasie geneem. Dit was egter ook die begin van ’n pad waarop hy homself, sy geloof en sy lewensdoel opnuut sou ontdek.

“Die aand van my ongeluk het ek ’n persoonlike ontmoeting met God gehad. Vir die eerste keer in my lewe kon ek met my hele hart sê dat ek weet daar is werklik ’n God,” vertel Johan.

Om te verstaan hoe groot hierdie verandering is, moet ’n mens egter eers terugkyk na die lewe waaruit Johan gekom het.

Hy het op 18-jarige ouderdom met dwelms begin eksperimenteer. Sy kinderjare was nie maklik nie. Die gesin het in armoede grootgeword en toe Johan 18 was, is sy ma aan kanker oorlede. Sy broer en suster is in pleegsorg geplaas, terwyl sy pa al hoe meer beheer oor sy lewe verloor en hom aan alkohol oorgegee het.

Johan het selfs ’n tyd lank saam met sy pa op straat gebly. Sy pa is later aan ’n beroerte oorlede.

Hoewel sy omstandighede ’n groot rol in sy lewensverhaal gespeel het, is Johan vandag eerlik oor die verantwoordelikheid vir sy eie besluite.

“Ek blameer nie my omstandighede vir my verslawing nie. Dit was nie bloot my moeilike kinderjare wat my na dwelms gedryf het nie. Dit was ’n innerlike begeerte om aanvaar te word. Ek wou behoort. Ek wou aanvaar voel.”

Met verloop van tyd het verslawing al hoe meer van sy lewe oorgeneem. Gedurende die ses jaar wat hy aan heroïen verslaaf was, het hy in ’n afgebrande huis gewoon. Hy het twee keer ’n oordosis gehad, waarvan een voor sy jongste broer gebeur het.

Sy verslawing het ook verhoudings en die mense na aan hom geraak. Een vir een het mense wat vir hom omgegee het, uit sy lewe verdwyn.

Maar dit was nie waar sy verhaal sou eindig nie.

’n Ontmoeting wat alles verander het

Ná die ongeluk het Johan geweet dat hy nie meer op dieselfde pad kon voortgaan nie. Toe DJ van Pergratiam hom by Zion House ingeboek het, het hy geweet dat hy meer nodig het as bloot ’n geleentheid om van dwelms af weg te kom.

Hy wou God leer ken.

“Ek wou my saak met Hom regmaak. Ek wou tyd neem om my denke en my optrede in lyn te bring met wat Hy in Sy Woord vir ons leer,” sê Johan.

Hy het begin om die Bybel as ’n riglyn vir sy lewe te gebruik en geleidelik besef dat ware herstel veel meer behels as om bloot op te hou om dwelms te gebruik.

Dit gaan ook oor jou denke, jou gewoontes, jou besluite en die verhouding wat jy met jouself en jou Skepper het.

Selfs te midde van die een hofsaak ná die ander het Johan probeer om God deel van elke aspek van sy lewe te maak.

“Deur Sy genade het ek myself weer begin vind. Ek het weer waarde in myself ontdek en begin verstaan dat my lewe meer kan wees as my verlede.”

Die mense wat bly glo het

Een van die belangrikste dele van Johan se herstelverhaal is die mense wat hom nie afgeskryf het nie.

Ten spyte van alles waardeur hy sy twee broers, suster en haar man laat gaan het, was hulle steeds daar vir hom.

Ook DJ se rol in sy lewe strek verder terug as die afgelope een jaar en tien maande.

Ongeveer drie en ’n half jaar gelede het Johan vir die eerste keer by Hope Again, sy eerste rehabilitasiesentrum, behandeling ontvang. DJ was destyds sy berader en het hom vir die eerste keer aan die Here bekendgestel.

Johan het egter ná net een maand en ’n week besluit dat hy gereed is om op sy eie aan te gaan. Hy het geglo dat hy herstel het en homself uit die program geforseer.

Ongeveer drie maande later het hy teruggeval.

DJ het destyds pas sy besigheid, Per Gratiam, begin en Johan was, sover hy kan onthou, een van sy eerste buitepasiënte.

Selfs toe Johan hom probeer wegstoot het, het DJ nie die deur finaal toegemaak nie.

“DJ se laaste woorde aan my was dat dit reg is as ek hom wegstoot of sleg van hom praat. Hy het my belowe dat ons paaie weer sou kruis.”

En toe, een jaar en tien maande gelede, het daardie belofte waar geword.

DJ was steeds daar en steeds bereid om te help.

Johan onthou hoe die polisie hom nie in die bakkie kon kry om hom hof toe te neem nie, maar hoe sy gesindheid onmiddellik verander het toe hy DJ sien.

“Toe ek DJ sien, was ek ongelooflik bly. Hierdie keer was dinge anders.”

Vandag stap die twee weer saam die pad van herstel, en Johan help ook waar hy kan.

“Ek het geleer dat ek nooit weer die fout wil maak om te dink dat ek hierdie pad alleen kan stap nie.”

Hy het ook spesiale woorde van dank vir DJ en Tyberius van Zion House, wat ’n belangrike rol in sy lewe gespeel het.

Aan DJ sê hy dankie dat hy nie opgegee het nie, dat hy sy belofte nagekom het en steeds bereid was om te help, selfs nadat Johan hom voorheen weggestoot het.

Tyberius beskryf hy as ’n ware vriend wat hom deur sy optrede gewys het wat dit beteken om die Here te dien en daar te wees vir iemand wat deur ’n moeilike tyd gaan.

Herstel is meer as om net op te hou

Johan glo dat een van die grootste lesse wat hy geleer het, is dat verslawing nie net ’n fisieke stryd is nie.

Dit is ook ’n geveg wat in jou gedagtes, hart en gees plaasvind.

Hy glo dat mense wat met verslawing worstel, soms uit hul bekende omgewing moet kom om afstand te kry van die dinge wat hulle terughou. ’n Rehabilitasieprogram bied volgens hom nie net ondersteuning nie, maar ook die geleentheid om nuwe gewoontes en ’n ander roetine te vestig.

Hy beklemtoon ook die belangrikheid daarvan om mense om jou te hê wat verstaan waardeur jy gaan en teenoor wie jy verantwoordelikheid kan aanvaar.

Johan moedig mense aan om nie die waarde van ’n volledige herstelprogram en voortgesette ondersteuning te onderskat nie.

“Herstel eindig nie wanneer jy die rehabilitasiesentrum verlaat nie. Dit is ’n pad waarop jy elke dag moet aanhou stap.”

Vir hom beteken dit om elke dag tyd te maak vir gebed en Bybelstudie, eerlik te wees oor sy optrede en steeds bereid te wees om hulp te aanvaar.

Hy waarsku ook teen die gedagte dat ’n mens ná ’n rehabilitasieprogram alles alleen kan hanteer.

’n Verhaal wat nie by die verlede eindig nie

Johan se boodskap aan mense wat tans met verslawing worstel, is eenvoudig: Moenie wag totdat jy alles verloor het voordat jy hulp aanvaar nie.

Hy weet hoe maklik dit is om te glo dat jy alles self kan regmaak. Hy het self gedink dat hy niemand nodig het nie en dat hy sy eie pad kon kies.

Maar vandag weet hy anders.

“Ek staan vandag nie hier omdat ek nooit geval het nie. Ek staan hier omdat my verhaal nie by my foute geëindig het nie.”

Hy is dankbaar vir sy familie wat steeds daar was, vir DJ en Tyberius wat hom op sy pad ondersteun het, en bowenal vir God vir die geleentheid om sy lewe opnuut te bou.

Johan weet daar is steeds dinge wat hy moet leer en dat herstel elke dag ’n bewuste keuse bly. Maar hy weet ook dat sy verlede nie sy toekoms hoef te bepaal nie.

Sy grootste wens is dat sy getuienis iemand anders sal inspireer om hulp te soek, moed te hou en te besef dat daar wel ’n ander pad is.

“Moenie toelaat dat trots jou keer om die ondersteuning te kry wat jy nodig het nie. En moenie die fout maak om te dink dat jy hierdie pad alleen moet stap nie.”

Vir Johan gaan die eer nie aan homself nie.

“Ek staan vandag hier nie om eer vir myself te ontvang nie, maar om te getuig van die verandering wat in my lewe plaasgevind het. Aan God kom al die eer toe.”