Vanderbijlpark-landdroshof se agteruitgang
Ten spyte van die agteruitgang, bly dit die primêre punt waar duisende inwoners van die streek moet aanklop vir regsadvies, beskermingsbevele en geregtigheid.
VANDERBIJLPARK – Die Vanderbijlpark-landdroshof word tans gekonfronteer met ernstige infrastruktuuruitdagings wat die fasiliteit in ’n vervalle en verwaarloosde toestand gelaat het.
Hoewel die hof, geleë op die hoek van Frikkie Meyer- en Generaal Hertzog-boulevard, as ’n noodsaaklike steunpilaar van geregtigheid in die gemeenskap dien, getuig die huidige verval van kommerwekkende nalatigheid.
Vanderbijlpark is in die 1940’s gestig om die werkers van ISCOR (nou ArcelorMittal) te huisves.
Namate die bevolking aanhou groei het, het die behoefte aan plaaslike regsdienste toegeneem. Voor die amptelike hofgebou opgerig is, moes inwoners van die Vaal hul sake in die Vereeniging-landdroshof uitspook.
Die hofgebou is op die hoek van Frikkie Meyer- en Generaal Hertzog-boulevard opgerig. Dit is aanvanklik ontwerp om robuust en imposant te wees om die gesag van die gereg uit te beeld.
Dit is strategies naby die middedorp en die industriële kern geplaas om toeganklik te wees vir die duisende inwoners wat na die gebied gestroom het vir werk.
Met verloop van tyd het die hof uitgebrei om verskeie afdelings te huisves:
Streekhof: Vir ernstiger kriminele sake.
Distrikshof: Vir algemene misdrywe en siviele sake.
Gesins- en Kinderhof: Wat oor die dekades al hoe belangriker geword het in die hantering van maatskaplike kwessies in die streek.
Dit was ’n gebou waarop inwoners trots kon wees. Vandag staan die gebou as ’n simbool van beide die verlede en die huidige stryd van die Suid-Afrikaanse regstelsel.
Die gebou word nou gekenmerk deur stukkende vensters en ’n lekkende dak en emmers wat oral rondstaan as dit reën. Dit is nie meer ’n gebou waarop inwoners trots kan wees nie.
