‘Vader van die Vaalmarathon’ sterf op 91
Die Vaal neem afskeid van ’n man wat hardlopers touwys gemaak en deur Rotary sy gemeenskap gedien het.
VEREENIGING – Arthur Doyle, ’n bekende oud-inwoner van die Vaaldriehoek wat diep spore in plaaslike atletiek- en Rotariërkringe getrap het, is op 16 November in die Wes-Kaap oorlede.
Die 91-jarige sal deur talle as die vader van die Vaal-marathon onthou word.

Doyle, ’n voormalige siviele ingenieur by destydse Yskor, het in 1978 by die Vaalatletiekklub aangesluit.
In 1981, die jaar waarin hy as padkaptein verkies is, het hy die negende Vaal-marathon gereël.
Dit was die eerste van vele wat hy sou organiseer.

Volgens Roelof van Wyk, ’n jarelange klublid, het die wedloop onder Doyle se leiding tot die grootste sportbyeenkoms in die Vaaldriehoek gegroei.
Doyle het later as klubvoorsitter gedien en is in 1996 as lewenslange president verkies.
In 2020 het die klub die Arthur Doyle-medalje ingestel vir deelnemers wat die volle marathon in minder as 03:15:00 voltooi.

Doyle het tussen 1980 en 2000 verskeie Comrades-marathons voltooi en elke keer brons verower.
Hy het ook die klub se informele “bun runs” begin, waar ervare hardlopers ná ’n oefenlopie oor ’n Coke en ’n broodrolletjie raad met beginners gedeel het.
Michael Gaade onthou hoe Doyle hom in 1984 aan hardloop bekend gestel en aangespoor het om die Comrades aan te pak.

Volgens ‘n vriend, Bennie Botha, het Doyle Noord-Transvaalse kleure in baanfietsry en motortydrenne verwerf.
Hy het ook die Rotaryklub van Vereeniging se jaarlikse fietstoer van Vereeniging na Durban help reël.
Ná sy aftrede in 1993 het hy homself met behulp van boeke geleer om motors te bou.

Ná sy vrou Ilze se dood het Doyle in Vereeniging bly woon.
Hy het in Mei na die Wes-Kaap verhuis om nader aan sy kinders te wees.
Sy gedenkdiens is vir 18 November om 13:00 by Urban Edge Church in Durbanville gereël.

In die gedenkprogram onthou sy kleindogter Zoë hoe haar oupa altyd gesê het ’n koppie tee maak alles beter. Voortaan, skryf sy, sal sy met elke koppie aan hom dink.
“Hy het sy wedloop met trots gehardloop en vir oulaas die eindstreep oorgesteek,” het Van Wyk in ’n huldeblyk namens die Vaal-atletiekklub gesê.